تماشاخانه

شب گذشته از شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی ایران تله تئاتری پخش شد که بی تردید آن را باید جوابیه ای سخت و دندان شکن به سازندگان فیلم صهیونیستی ۳۰۰ دانست . گذری به شاهنامه فردوسی و نمایش جلوه هایی از شکوه ایرج و افریدون و البته سلم و تور ! نمی دانم آیا واقعا سازندگان این نمایش پیش پا افتاده و مبتذل به هنگام تولید این شاهکار به چه می اندیشیده اند. و این که ابتذال تنها در تنگی و بدن نما بودن لباس بازیگر خلاصه می شود و یا اگر چند تار موی بازیگری آشکار شود باید آن صحنه ها را حذف کرد یا برای آن فکری کرد اما به تصویر کشیدن مسخره آمیز و مضحک اساطیر ملی این مرزوبوم نشانه ای از ابتذال نیست ! قصد داشتم این برنامه را با دیدی آکادمیک و کاملا علمی نقد کنم اما تصور می کنم آنقدر سازندگان این تله تئاتر ناشیانه رفتار کرده اند که چاره ای جز به کار بردن عبارت یک افتضاح تلویزیونی باقی نمی ماند !

با این حال نگاهی به بازی بازیگران - طراحی صحنه خام دستانه وناشیانه و اصولا سراسر پراشتباه - متن ضعیف و سردستی و بالاخره طراحی لباس هایی مهدکودکی جایی برای دفاع و نقد اصولی باقی نگذاشته است. این در حالیست که رگ غیرتمان نیز از آثاری چون ۳۰۰ و پرسپولیس حسابی ورم کرده و مصرا می خواهیم دندان هالیوودی ها و اجانب وابسته به آنها را در دهان یاوه گویشان خرد کنیم. گام های نخست اگر این گونه است وای به حال ایستگاه آخرمان !